Ons begrip van die atoom het oor twee eeue dramaties ontwikkel soos nuwe eksperimentele bewyse na vore gekom het:
| Wetenskaplike | Jaar | Model | Sleutelbewys / Eksperiment |
|---|---|---|---|
| John Dalton | 1808 | Vaste sfeer ("biljartbal") | Wette van bepaalde en veelvoudige verhoudings; atome is ondeelbaar, identies binne 'n element |
| J.J. Thomson | 1904 | Pruimpoeding-model | Katodestraal-eksperiment; het die elektron ontdek (negatief gelaaide deeltjies ingebed in 'n positiewe sfeer) |
| Ernest Rutherford | 1911 | Kernmodel | Goudfoelie-eksperiment: die meeste α-deeltjies gaan reguit deur; sommige word sterk afgebuig → klein, digte, positiewe kern; grootliks leë ruimte |
| Niels Bohr | 1913 | Planetêre model | Waterstof-lynspektrum; elektrone wentel in vaste energievlakke; stuur fotone uit/absorbeer fotone wanneer hulle tussen vlakke spring |
| Kwantummodel | 1920's+ | Elektronwolk-/orbitaalmodel | Golf-deeltjie-dualiteit (de Broglie); Heisenberg-onsekerheidsbeginsel; elektrone in waarskynlikheidswolke (orbitale) |
| Deeltjie | Lading | Relatiewe Massa | Ligging |
|---|---|---|---|
| Proton | +1 | 1 u | Kern |
| Neutron | 0 | 1 u | Kern |
| Elektron | −1 | ≈ 1/1836 u (weglaatbaar) | Doppe rondom die kern |
Die kern bevat protone en neutrone (gesamentlik nukleone genoem). Dit is uiters klein en dig — as 'n atoom die grootte van 'n sportstadion sou wees, sou die kern 'n albaster in die middel wees. Elektrone beset die groot leë ruimte rondom die kern.
Isotope is atome van dieselfde element (dieselfde Z, dieselfde aantal protone) wat verskillende aantalle neutrone het (verskillende A).
| Isotoop | Protone | Neutrone | Naam |
|---|---|---|---|
| ¹H | 1 | 0 | Protium (algemene waterstof) |
| ²H | 1 | 1 | Deuterium ("swaar waterstof") |
| ³H | 1 | 2 | Tritium (radioaktief) |
| ¹²C | 6 | 6 | Koolstof-12 (standaard) |
| ¹⁴C | 6 | 8 | Koolstof-14 (radioaktief — gebruik vir datering) |
Relatiewe atoommassa (Ar): die geweegde gemiddelde massa van al die natuurlik voorkomende isotope van 'n element, relatief tot ¹/₁₂ van die massa van ¹²C:
Elektrone beset doppe (energievlakke) rondom die kern. Die maksimum aantal elektrone per dop is 2n² (n = dopgetal), maar vir elemente met Z ≤ 20, hou dop 3 'n maksimum van 8 elektrone voordat dop 4 begin vul.
| Dop (n) | Maks. elektrone (2n²) | In praktyk vir Z≤20 |
|---|---|---|
| 1 | 2 | 2 |
| 2 | 8 | 8 |
| 3 | 18 | 8 (dan begin dop 4) |
| 4 | 32 | 2 (vir Ca, Z=20) |
Elektronkonfigurasienotasie lys elektrone per dop, geskei deur kommas of strepies. Voorbeelde:
Wanneer elektrone energie absorbeer, spring hulle na hoër energievlakke (opgewekte toestand). Wanneer hulle terugval na laer vlakke, stuur hulle fotone van spesifieke golflengtes uit — wat 'n lynemissiespektrum uniek aan elke element produseer.
Die waterstof-emissiespektrum (Balmer-reeks, sigbare lig) toon duidelike lyne:
Vlamtoetse gebruik kenmerkende emissiekleure om metaaljone te identifiseer:
| Metaaljoon | Vlamkleur |
|---|---|
| Litium (Li⁺) | Kersierooi / karmosynrooi |
| Natrium (Na⁺) | Helder geel / oranjegeel |
| Kalium (K⁺) | Lila / violet |
| Kalsium (Ca²⁺) | Baksteenrooi / oranjerooi |
| Koper (Cu²⁺) | Blougroen / kopergroen |
Binne elke dop beset elektrone subdoppe (s, p, d, f) en binne subdoppe beset hulle orbitale (elk met 'n maksimum van 2 elektrone):
Hund se Reël: Elektrone vul elke orbitaal in 'n subdop enkelvoudig voordat enige orbitaal dubbel beset word (elektrone verkies parallelle spins om afstoting te verminder).
Pauli-uitsluitingsbeginsel: Geen twee elektrone in dieselfde atoom kan dieselfde vier kwantumgetalle hê nie; elke orbitaal hou hoogstens 2 elektrone met teenoorgestelde spins (↑↓).
| Isotoop | Isotoopmassa (u) | Relatiewe voorkoms (%) |
|---|---|---|
| ²⁴Mg | 23.99 | 78.99 |
| ²⁵Mg | 24.99 | 10.00 |
| ²⁶Mg | 25.98 | 11.01 |