Svante Arrhenius het die eerste moderne definisies van sure en basisse voorgestel, gebaseer op hul gedrag in water.
Beperking: Die Arrhenius-model is slegs van toepassing op waterige (water-) oplossings. Dit kan nie verduidelik waarom NH₃ — wat geen OH⁻ bevat nie — as 'n basis optree nie, aangesien dit nie direk OH⁻ vrystel wanneer dit oplos nie.
Johannes Brønsted en Thomas Lowry het onafhanklik 'n breër, meer algemene teorie voorgestel:
Hierdie model vereis nie water nie. Dit verduidelik NH₃ as 'n basis omdat NH₃ 'n proton (H⁺) van water ontvang, wat NH₄⁺ vorm en OH⁻ agterlaat:
Wanneer 'n suur H⁺ afgee, is die spesie wat oorbly sy gekonjugeerde basis — dit verskil van die suur met presies een proton (H⁺). Elke suur-basis-reaksie behels twee gekonjugeerde pare gelyktydig.
| Suur | Basis | Gekonjugeerde paar 1 | Gekonjugeerde paar 2 |
|---|---|---|---|
| HCl | H₂O | HCl / Cl⁻ | H₂O / H₃O⁺ |
| CH₃COOH | H₂O | CH₃COOH / CH₃COO⁻ | H₂O / H₃O⁺ |
| NH₄⁺ | H₂O | NH₄⁺ / NH₃ | H₂O / H₃O⁺ |
| H₂O | NH₃ | H₂O / OH⁻ | NH₃ / NH₄⁺ |
'n Amfotere stof kan óf as 'n suur óf as 'n basis optree, afhangende van waarmee dit reageer.
Die sterkte van 'n suur of basis verwys na die mate van ionisasie in water — nie die konsentrasie nie.
pH is 'n logaritmiese maatstaf van die waterstofioonkonsentrasie in 'n oplossing by 25°C:
Die ioonproduk van water: Kw = [H₃O⁺][OH⁻] = 1,0 × 10⁻¹⁴ by 25°C. Dit beteken pH + pOH = 14 geld altyd by 25°C.
pH-berekeninge:
Wanneer 'n suur en 'n basis reageer, vorm hulle 'n sout en water in 'n eksotermiese reaksie:
Die reaksie is eksotermies — hitte word aan die omgewing vrygestel.
Die pH van 'n soutoplossing hang af van die relatiewe sterktes van die suur en basis waaruit dit gevorm is:
| Sout | Gevorm uit | pH van oplossing |
|---|---|---|
| NaCl | Sterk suur + sterk basis | ~7 (neutraal) |
| CH₃COONa | Swak suur + sterk basis | >7 (basies) |
| NH₄Cl | Sterk suur + swak basis | <7 (suur) |
| CH₃COONH₄ | Swak suur + swak basis | hang af van Ka teenoor Kb |
Verduideliking: CH₃COONa — die asetaatioon (CH₃COO⁻) is die gekonjugeerde basis van 'n swak suur; dit ontvang H⁺ van water, wat OH⁻ produseer → basiese oplossing. NH₄Cl — die ammoniumioon (NH₄⁺) is die gekonjugeerde suur van 'n swak basis; dit gee H⁺ aan water af, wat H₃O⁺ produseer → suur oplossing.
Indikators is swak sure (HIn) waarvan die geïoniseerde vorm (In⁻) 'n ander kleur het as die ongeïoniseerde vorm:
| Indikator | Suurkleur | pH-bereik | Basiskleur | Beste gebruik vir |
|---|---|---|---|---|
| Metieloranje | Rooi | 3.1–4.4 | Geel | Sterk suur / swak basis |
| Lakmoes | Rooi | 4.5–8.3 | Blou | Slegs kwalitatief |
| Bromotimolblou | Geel | 6.0–7.6 | Blou | Sterk suur / sterk basis |
| Fenolftaleïen | Kleurloos | 8.2–10.0 | Pienk/magenta | Swak suur / sterk basis |
Ka en pKa: pKa = −log(Ka). 'n Kleiner pKa beteken 'n sterker swak suur. Dit is analoog aan pH, maar vir suursterkte.
Ka × Kb = Kw: Vir enige gekonjugeerde suur-basis-paar by 25°C is Ka × Kb = 1,0 × 10⁻¹⁴. Dit stel jou in staat om Kb vanaf Ka (en omgekeerd) vir gekonjugeerde pare te bereken.
Buffer-oplossings: 'n Buffer is 'n mengsel van 'n swak suur (HA) en sy gekonjugeerde basis (A⁻, tipies bygevoeg as 'n natriumsout soos CH₃COONa) in soortgelyke konsentrasies. Buffers weerstaan pH-verandering wanneer klein hoeveelhede suur of basis bygevoeg word:
Wanneer [A⁻] = [HA], is pH = pKa. Die buffer is die doeltreffendste binne ±1 pH-eenheid van pKa.
Poliprotiese sure gee H⁺ stapsgewys af, met Ka₁ >> Ka₂ >> Ka₃:
In die praktyk dra slegs die eerste ionisasie betekenisvol by tot [H₃O⁺] in 'n verdunde oplossing.
| Volume NaOH bygevoeg (cm³) | 0 | 5 | 10 | 15 | 18 | 20 | 22 | 25 | 30 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| pH | 1.3 | 1.5 | 1.8 | 2.5 | 3.5 | 7.0 | 10.5 | 11.8 | 12.3 |