Aanpassings word deur natuurlike seleksie gevorm. Sien hoe ’n ondersoek na hongerweerstand seleksie in aksie wys, en waarom die verspreiding van vlugtelose voëls bewys vir evolusie is.
’n Aanpassing is ’n geërfde eienskap wat ’n organisme se kans verhoog om in sy omgewing te oorleef en voort te plant. Aanpassings ontstaan omdat individue in ’n populasie varieer, en dié met gunstige variasies oorleef en plant meer gereeld voort (natuurlike seleksie).
Hongerweerstand is hoe lank ’n organisme sonder kos kan oorleef. Dit hang af van:
Omdat hongerweerstand tussen individue varieer en gedeeltelik geërf word, kan dit deur natuurlike seleksie verander wanneer kos herhaaldelik skaars is.
Wetenskaplikes kan toets of hongerweerstand evolueer deur ’n populasie vrugtevlieë (Drosophila) onder herhaalde kostekort te hou. In elke generasie teel net die vlieë wat die tekort oorleef. Oorlewingstyd sonder kos word elke 10 generasies gemeet. (Die data hieronder is illustratief.)
| Generasie | 0 | 10 | 20 | 30 |
|---|---|---|---|---|
| Gemiddelde oorlewing sonder kos (uur) | 40 | 52 | 63 | 71 |
’n Goeie ondersoek gebruik ook ’n kontrolepopulasie wat normale kos kry, sodat die verandering aan die kostekort gekoppel kan word en nie aan iets anders nie.
Ratite is groot, vlugtelose voëls: die volstruis (Afrika), rhea (Suid-Amerika), emoe en kasuaris (Australië en Nieu-Guinee) en kiwi (Nieu-Seeland). Hulle deel kenmerke soos ’n plat borsbeen sonder ’n kiel vir vlugspiere, en klein vlerke.
Hul verspreiding op suidelike kontinente wat eens as Gondwana verbind was, word as biogeografiese bewys vir evolusie gebruik: verwante spesies kom voor op landmassas wat eens verbind was. DNS-studies wys die verhaal is meer kompleks — sommige ratietlyne het blykbaar hul vlugvermoë onafhanklik verloor nadat hul voorouers versprei het — wat self ’n voorbeeld van konvergente evolusie onder soortgelyke toestande is.
’n Volpuntantwoord op “verduidelik hoe hierdie aanpassing die organisme help oorleef” het drie dele: