Dokters kan ’n ongebore baba se chromosome ondersoek. Leer die hoofpunte van die toetse, hoe om ’n karyotipe te lees, en hoe trisomieë ontstaan.
Sommige genetiese versteurings, veral trisomieë (drie kopieë van een chromosoom in plaas van twee), kan voor geboorte opgespoor word. Uitslae help ouers en dokters om sorg te beplan, om die geboorte voor te berei, en om ingeligte besluite te neem.
Prenatale diagnose kontroleer die chromosoomgetal en -struktuur. Baie enkelgeen-versteurings (soos sistiese fibrose) kan ook getoets word as ’n familie ’n bekende risiko het.
’n Karyotipe is ’n geordende prent van ’n persoon se chromosome, in homoloë pare gerangskik volgens grootte, posisie van die sentromeer en bandpatroon. ’n Normale menslike karyotipe het 46 chromosome (23 pare): 22 outosomale pare en een paar geslagschromosome (XX by ’n vrou, XY by ’n man).
| Trisomie | Ekstra chromosoom | Toestand |
|---|---|---|
| Trisomie 21 | Chromosoom 21 | Down-sindroom |
| Trisomie 18 | Chromosoom 18 | Edwards-sindroom |
| Trisomie 13 | Chromosoom 13 | Patau-sindroom |
Trisomieë ontstaan gewoonlik deur nie-disjunksie: ’n paar homoloë chromosome (of susterchromatiede) skei nie tydens meiose nie. Een gameet kry dan ’n ekstra kopie, en na bevrugting het die sigoot drie kopieë. Die risiko van nie-disjunksie neem by die moeder toe met ouderdom, wat ouderdom ’n sleutelrisikofaktor maak.