Ekoloë tel selde elke individu. Leer kwadrante, transekte en vang–merk–hervang, hoe om te besluit of ’n skatting akkuraat is, en hoe groot diere soos leeus getel word.
’n Populasie is ’n groep individue van dieselfde spesie wat op dieselfde tyd in dieselfde gebied leef. Om elke individu te tel (’n sensus) is gewoonlik onmoontlik, dus tel ekoloë ’n monster en gebruik dit om die hele populasie te skat.
’n Monster moet ewekansig wees (om sydigheid te vermy) en groot genoeg (om verteenwoordigend te wees). Om die monsterneming te herhaal en die gemiddelde te neem, verbeter betroubaarheid.
’n Kwadrant is ’n vierkantige raam met ’n bekende oppervlakte wat ewekansig geplaas word. Dit is geskik vir plante en stadig bewegende diere.
populasie ≈ (gemiddelde getal per kwadrant ÷ oppervlakte van een kwadrant) × totale oppervlakte
’n Transek is ’n lyn waarlangs monsters met gereelde tussenposes geneem word. Dit wys hoe ’n populasie langs ’n gradiënt verander, byvoorbeeld van ’n rivieroewer na droë grond.
Vir beweeglike diere vang ekoloë ’n monster, merk die diere onskadelik, laat hulle vry, en vang later ’n tweede monster.
N ≈ (M × C) ÷ R
M = aantal gemerk in die eerste monster; C = totaal gevang in die tweede monster; R = aantal gemerkte diere wat hervang is.
Aannames: gemerkte diere meng ewekansig met die populasie; merke gaan nie verlore nie en beïnvloed nie oorlewing of gedrag nie; daar is geen geboortes, sterftes, immigrasie of emigrasie tussen monsters nie; elke dier het ’n gelyke kans om gevang te word.
| Probleem | Effek op skatting |
|---|---|
| Gemerkte diere word makliker hervang (lokvalgretig) | R te groot → N onderskat |
| Gemerkte diere vermy lokvalle (lokvalskugter) of merke slyt af | R te klein → N oorskat |
| Geboortes of immigrasie tussen monsters | Meer ongemerkte diere → N oorskat vir die oorspronklike populasie |
| Klein monstergroottes | Groot toevallige fout; skatting onbetroubaar |
Groot karnivore leef teen lae digtheid en is moeilik om te sien, dus word verskeie metodes gebruik en vergelyk: