Zoom uit van die muurprop na die hele land: hoe Suid-Afrika elektrisiteit opwek, oordra en versprei — en wat gebeur wanneer vraag die voorsiening oorskry.
In Graad 8 het jy geleer hoe elektrisiteit van 'n kragstasie na jou huis toe beweeg. In Graad 9 zoem ons verder uit: elektrisiteit is nie net 'n plaaslike pyplyn nie, dit is 'n nasionale stelsel wat voortdurend moet balanseer hoeveel elektrisiteit opgewek word teenoor hoeveel daarvan gebruik word (die vraag) deur huise, besighede, fabrieke, hospitale en skole regoor die land, op elke oomblik van die dag.
Die meeste van Suid-Afrika se elektrisiteit word deur Eskom, die staatsbeheerde kragvoorsiener, opgewek deur 'n mengsel van bronne te gebruik:
| Bron | Hoe dit werk | Aandeel van voorsiening |
|---|---|---|
| Steenkool | Die verbranding van steenkool laat water in stoom kook, wat turbines wat aan opwekkers verbind is, laat draai. Suid-Afrika het groot steenkoolreserwes (bv. Mpumalanga). | Grootste aandeel — die basislading |
| Kernkrag | Koeberg-kragstasie (naby Kaapstad) kloof uraan-atome (kernsplyting) om hitte te produseer, wat stoom maak om turbines aan te dryf. | Klein maar bestendige basislading |
| Waterkrag | Vallende of vloeiende water laat turbines draai, bv. by die Gariep- en Vanderkloofdamme op die Oranjerivier. | Klein aandeel |
| Hernubare bronne (son & wind) | Fotovoltaïese panele skakel sonlig om na elektrisiteit; windturbines skakel bewegende lug om na rotasie-energie. | Vinnig groeiende aandeel |
Kragstasies is dikwels ver van stede af. Elektrisiteit word met transformators tot baie hoë spannings (honderde duisende volt) verhoog, en dan oor lang afstande langs die nasionale netwerk vervoer — 'n netwerk van pilone en oordraglyne wat kruis-en-dwars oor die land loop. Hoë spanning word gebruik omdat dit energieverliese oor lang afstande verminder.
Naby dorpe en stede verlaag transformators die spanning weer by substasies. Munisipaliteite versprei dan hierdie laer-spanning-elektrisiteit deur plaaslike netwerke na huise, skole, plase en besighede. Dit is die "laaste myl" van die stelsel.
Elektrisiteit is moeilik en duur om in groot hoeveelhede te stoor, dus moet dit amper op presies dieselfde oomblik opgewek word as wat dit gebruik word. Dit beteken die hoeveelheid elektrisiteit wat na die netwerk toe vloei (voorsiening) moet noukeurig ooreenstem met die hoeveelheid wat daarvan afgetap word (vraag), op elke oomblik.
Beurtkrag is die beheerde, beplande afskakeling van elektrisiteit na bepaalde gebiede, volgens 'n rotasieskedule, wanneer die totale vraag op die nasionale netwerk groter is as die beskikbare elektrisiteit om dit te voorsien. Dit word as 'n laaste uitweg gebruik om die hele netwerk teen 'n onbeheerde ineenstorting te beskerm.
Om 'n meer betroubare elektrisiteitsvoorsiening te verseker, werk Suid-Afrika daaraan om sy energiebronne te diversifiseer — deur op 'n wyer mengsel van opwekkingsmetodes te steun eerder as net steenkool:
Stel nasionale vraag met die skuiwer, en skakel dan opwekkingsbronne aan of af om te probeer daaraan voldoen. Kyk na die lewendige meter — as vraag die beskikbare voorsiening oorskry, word 'n beurtkragstadium geaktiveer.
| Bron | Kapasiteit | Vandag aanlyn? |
|---|---|---|
| Steenkool | 18 000 MW | Ja |
| Kern | 1 800 MW | Ja |
| Waterkrag | 1 200 MW | Nee (instandhouding) |
| Son & wind | 4 500 MW | Ja |